هدیه عشق ... 42

S.E.M

 

درس چهل و دو : دوست داشتن خود به عنوان روح ... " راه بقای معنوی ... "

رویا ، سفر روح ، و پیشگویی از عشق خدا قدرت می گیرند ، عشقی که خدا به عنوان روح نسبت به شما دارد . به همین علت قرن های پیش مسیح گفت که همسایهء خود را همچون خویشتن دوست بدارید . اساس این اصل عشق الهی است .

برخی از افراد عادت دارند خود را دست کم بگیرند . آنان در آینه نگاه می کنند و می بینند که آینه از جهاتی تصویر ده ، پانزده سال قبل را نشان نمی دهد . به نظر می رسد سطح آینه دندانه دار شده و به طور کلی تصویر زیاد جالبی به نظر نمی رسد . بنابراین آدم ها به خود سخت می گیرند .

تنها دلیل اش این است که فراموش کرده اند این جسم ، سازندهء هویت ما نیست . این چیزی که هر سال و هر دهه در آینه دندانه دار تر می شود ، ما نیستیم .

ما روح هستیم و روح کالبد انسانی را مثل کت و شلوار ، پیراهن یا پالتو می پوشد . این لباس روزگاری تازه بوده ، اما بعد مندرس و کهنه می شود و روزی می رسد که باید آن را به دور اندازیم . بنابراین روح همین کار را می کند . روح ، بخش جاودان این مجموعه است .

جایی که شما در مقام روح حضور دارید ، داخل این بدن است . بدن خیلی مهم است . جسم مثل آشیانه و معبد ما است . ما برای سرپا نگه داشتن جسم هر کاری می کنیم ، چون  این کار را از سر عشق به خدا یا عشق خدا به خود انجام می دهیم .

ممنونم ماهانتای بهترینم ... حضورت هر نفس بزرگترین معجزه زندگیم هست ... به این حضور با تمام وجودم احتیاج دارم ... دوستت دارم ماهانتای عشق ... تا بی نهایت ... می بوسم ات ... برکت

 

 نوشته شده در  سه شنبه یکم بهمن 1387ساعت 23:11  توسط لاله 
/ 0 نظر / 16 بازدید